HUMINT: Ο τυχαίος φίλος

Στο άρθρο μας «Κατασκοπεία: Στρατολόγηση MICE» είχαμε παρουσιάσει τα τέσσερα βασικά κίνητρα στρατολόγησης πρακτόρων για δημιουργία δικτύων πληροφοριών. Εδώ θα δούμε ένα πολύ διαδεδομένο παράδειγμα στρατολόγησης που μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε από τα κίνητρα που είχαμε αναφέρει στο παρελθόν. Τον «τυχαίο φίλο» και πως ακριβώς λειτουργεί αυτή η μέθοδος για συλλογή πληροφοριών HUMINT (Human Intelligence, πληροφορίες από ανθρώπινες πηγές).

Πηγή: GettyImages.com

Όλα ξεκινάνε προφανώς με καλό σχεδιασμό και προετοιμασία. Για παράδειγμα, εάν ο στόχος είναι ένας συγκεκριμένης οργανισμός, τότε γίνεται έρευνα για το που συχνάζουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι καθώς και τι συνήθειες έχουν. Καθαρά για λόγους ευκολίας, θα επιλέξουμε ένα υποθετικό σενάριο όπου έχει ως εξής. Ο οργανισμός-στόχος βρίσκεται σε μία συγκεκριμένη χώρα και οι περισσότεροι εργαζόμενοι τις Παρασκευές βγαίνουν σε ένα συγκεκριμένο μπαρ.

Πηγή: NewBostonPost.com

Γνωρίζοντας τα παραπάνω, ο αξιωματικός πληροφοριών που έχει αναλάβει την επιχείρηση στρατολόγησης πρακτόρων θα αρχίσει να συχνάζει και αυτός εκεί παρόμοιες ώρες και ημέρες έχοντας ασφαλώς μία πολύ πιστευτή ιστορία κάλυψης. Για παράδειγμα, ότι είναι δημοσιογράφος, φωτογράφος, πωλητής, κτλ. Δηλαδή, συνήθως επαγγέλματα που περιλαμβάνουν ταξίδια και κάποιου είδους έρευνα. Σαφώς η ιστορία κάλυψης μπορεί να είναι οτιδήποτε, εδώ παραθέτουμε απλά ένα παράδειγμα.

Πηγή: VideoHive.net

Στη συνέχεια, ο αξιωματικός εφόσον έχει εξασφαλίσει ότι η παρουσία του δε δημιουργεί υποψίες, θα αρχίσει να αναπτύσσει σχέσεις με τους εργαζόμενους του οργανισμού-στόχου. Οι περισσότεροι αξιωματικοί στρατολόγησης που επιχειρούν σε τέτοιες αποστολές είναι πολύ ευχάριστα και κοινωνικά άτομα που κερδίζουν εύκολα τους συνομιλητές τους με το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά τους. Έτσι, συνήθως για το πρώτο διάστημα που διαρκεί από μερικές εβδομάδες έως και πολλούς μήνες, ο αξιωματικός πληροφοριών κάνει αθώα δώρα (π.χ. κεράσματα, κάποια βόλτα σε ένα αξιοθέατο, κάποια συναυλία, θέατρο, κτλ.) στους «φίλους» που απέκτησε από τον οργανισμό-στόχο.

Πηγή: FreePik.com

Μετά από αυτό είναι το πρώτο στάδιο που συχνά ονομάζεται και «δοκιμασία». Ας υποθέσουμε ότι ο αξιωματικός στρατολόγησης έχει μέχρι σήμερα αναπτύξει φιλικές σχέσεις με τρεις εργαζόμενους. Κάποια στιγμή, και εντελώς απλοϊκά θα τους ζητήσει κάτι ασήμαντο και λογικό με αντάλλαγμα κάποιο ανάλογο χρηματικό ποσό. Για παράδειγμα, κάτι σαν «ετοιμάζω μία δημοσιογραφική έρευνα για τα παλιά κτίρια της πόλης και ο οργανισμός σας έχει ένα από τα παλαιότερα κτίρια. Μπορείτε να μου βρείτε την ιστορία του; Πότε κτίστηκε, πότε το αναλάβατε εσείς, κτλ.;».

Πηγή: VideoBlocks.com

Έπειτα θα περάσει ένα διάστημα που δε θα έχει καθόλου τέτοιες συναλλαγές ή και πάλι, μερικές πολύ αθώες. Στη συνέχεια, ο αξιωματικός να αρχίσει να ζητά ελαφρώς πιο ευαίσθητες πληροφορίες με πολύ μεγαλύτερα χρηματικά ποσά. Καθώς οι πράκτορες τον θεωρούν φίλο τους (αρκετές φορές σε αυτό το στάδιο μιλάμε για χρόνια μετά την αρχική επαφή), θα το δουν ως μία εξυπηρέτηση που τους προσφέρει και ένα καλό εισόδημα. Ένα παράδειγμα για το σενάριο που βλέπουμε εδώ θα ήταν «κοίτα, γνωρίζω ότι ξέρετε τα τηλέφωνα όλων των εργαζόμενων, θέλω να έρθω σε επαφή με τον Χ για μία υπόθεση που ερευνώ και δε μπορώ να το βρω πουθενά. Θα ήταν δυνατό να μου το δώσετε;».

Πηγή: VideoBlocks.com

Έπειτα από μερικές ελαφρώς πιο ευαίσθητες πληροφορίες που πωλούν στον αξιωματικό πληροφοριών, το δίκτυο οργανικά θα αρχίσει να μεγαλώνει. Δηλαδή, αρκετές πληροφορίες που θα ζητάει ο αξιωματικός θα είναι άγνωστες στους τρεις πράκτορες αλλά θα γνωρίζουν ποιος έχει πρόσβαση σε αυτές. Έτσι θα τους χρηματίζουν ή θα τους εξαπατούν για να τις αποκτήσουν. Άρα αν υποθέσουμε ότι κάθε ένας από τους τρεις πράκτορες έχει χρησιμοποιήσει δύο συναδέλφους του, τότε το δίκτυο θα είναι κάπως έτσι.

Πηγή: Προσωπικό αρχείο

Όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο ευαίσθητες πληροφορίες θα ζητάει ο αξιωματικός και τόσο πιο ξεκάθαρη θα γίνεται η πρόθεση του. Ωστόσο, σε αυτό το στάδιο οι πράκτορες δεν έχουν πλέον πολλές επιλογές καθώς είτε θα παραδώσουν τις πληροφορίες με αντίτιμο το (αρκετά μεγάλο σε αυτό το στάδιο) χρηματικό ποσό, είτε θα δηλώσουν στον οργανισμό τους ότι διενεργούν κατασκοπεία για λογαριασμό ενός τρίτου. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το δηλώνουν και ξεκινάει η διαδικασία αντικατασκοπείας, αλλά σε πάρα πολλές περιπτώσεις δε το κάνουν γιατί έχουν τόσο το χρηματικό κίνητρο, όσο και το φόβο ότι εάν αποκαλυφθεί η δράση τους το πιθανότερο είναι ότι θα βρεθούν στη φυλακή.

Πηγή: Noobpreneur.com

Η μέθοδος του «τυχαίου φίλου» είναι γνωστή εδώ και πολλές δεκαετίες. Πάντα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ επιφυλακτικοί με αγνώστους και να έχουμε στην άκρη του μυαλού μας το ερώτημα «γιατί μου προσφέρει κάτι;» είτε είναι ένα κέρασμα, είτε οτιδήποτε άλλο. Μπορεί η απάντηση στο «γιατί» να είναι κάτι αθώο, αλλά μπορεί να είναι και η αρχή για κάτι που μπορεί να καταστρέψει τη ζωή μας. Τέλος, εάν θέλετε να μελετήσετε ένα πραγματικό περιστατικό αυτής της τεχνικής διαβάστε το άρθρο μας «Μοσάντ: Ο κύριος Χ» για τη διαδικασία στρατολόγησης του Ζιάντ Αλ-Χόμσι το 2007.

Γράψτε τα σχόλια σας εδώ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s