Ταινία: Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα (1982)

Η ταινία «Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα» είναι από τις καλύτερες πολεμικές ταινίες με βαθύ κοινωνικό μήνυμα. Ολόκληρη η ταινία περιφέρεται γύρω από κάτι που σήμερα κυριολεκτικά μαστίζει όλες τις κοινότητες βετεράνων πολέμων, το PTSD (Post-Traumatic Stress Disorder, Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες) οδηγώντας χιλιάδες βετεράνους σε κάθε είδους εθισμό και, μερικές φορές, μέχρι και στην αυτοκτονία. Σε αυτό το άρθρο θα δούμε λίγο καλύτερα από τη πολύ σημαντική πολεμική ταινία.

Πηγή: Rambo.wikia.com

Η ταινία αυτή ήταν ένα έργο του σκηνοθέτη κυρίου Τεντ Κότσεφ σε συνεργασία με τον κύριο Σιλβέστερ Σταλόνε ο οποίος πέρα από πρωταγωνιστής της ταινίας, ήταν και ο σεναριογράφος. Η ταινία είναι η μεταφορά του μυθιστορήματος «Το Πρώτο Αίμα» που είχε εκδοθεί ως βιβλίο το 1972 από τον κύριο Ντέιβιντ Μόρελ. Αξίζει να αναφέρουμε ωστόσο ότι ο κύριος Σ. Σταλόνε ήθελε να έχει τη καλύτερη δυνατή απόδοση του βιβλίου και για να το καταφέρει έκανε 26 διαφορετικά σενάρια από τα οποία επέλεξε τελικά αυτό που βλέπουμε όλοι σε αυτή τη ταινία.

Πηγή: GoodReads.com

Ο πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Τζων Ράμπο, ένας εν αποστρατεία βετεράνος του Πολέμου του Βιετνάμ που υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις από το 1964 έως το 1974. Η ιστορία μας ξεκινάει με τον Τ. Ράμπο με σοβαρό PTSD να γυρνάει πεζός στις ΗΠΑ αναζητώντας τους συμπολεμιστές του μέχρι που έμπλεξε σε προβλήματα σε ένα χωριό με το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Αυτό ήταν στο χωριό Hope (Ελπίδα) της πολιτείας της Ουάσινγκτον θέλοντας να δώσει ένα αντίστοιχο συμβολισμό. Ο αρχηγός του τοπικού αστυνομικού τμήματος, ο Γουίλ Τιζλ, θεώρησε τον Τ. Ράμπο έναν επικίνδυνο άστεγο αλλά δυστυχώς αυτό σε συνδυασμό με το PTSD του οδήγησε σε μία σειρά από πράξεις διαφυγής και επιβίωσης.

Πηγή: HotNews.bg

Κάτι αστείο σχετικά με τη διαφυγή του Τ. Ράμπο από το κρατητήριο, στη σκηνή όπου χτυπάει με τον αγκώνα του έναν φρουρό, το έκανε κατά λάθος με δύναμη και πράγματι έσπασε τη μύτη του και σε όλη την υπόλοιπη ταινία η γάζα και οι μώλωπες είναι πραγματικοί. Αυτό το είχε δηλώσει ο ίδιος ο κύριος Σ. Σταλόνε σε συνέντευξη του χρόνια μετά τη κυκλοφορία της ταινίας.

Πηγή: Ameblo.jp

Από τεχνικής πλευράς, η ταινία έχει χωρίς αμφιβολία πολλές υπερβολές. Ωστόσο, έχει και αρκετές ρεαλιστικές και χρήσιμες πληροφορίες. Για παράδειγμα, οι παγίδες που κατασκευάζει για να μπορέσει να οπλιστεί καθώς δεν είχε κανένα όπλο πέρα από το μαχαίρι του αρχικά.

Πηγή: FateOfLegions.blogspot.com

Το ότι κινήθηκε προς το ψηλότερο μέρος για να έχει τη καλύτερη κάλυψη αλλά και χώρο για οπισθοχώρηση. Ένα ακόμα ήταν η «σιωπή ασυρμάτου» που εκτέλεσε για να συλλέξει όσο περισσότερες πληροφορίες γίνεται από το κλεμμένο ασύρματο. Επίσης, η παραλλαγή που κάνει σε μερικές σκηνές για να μη γίνει αντιληπτός καθώς κινείται κοντά στους διώκτες του.

Πηγή: Rambo.wikia.com

Υπάρχουν αρκετά τέτοια, τεχνικά άρτια χαρακτηριστικά στη ταινία αλλά σαφώς υπάρχουν και πάρα πολλές Χολιγουντιανές υπερβολές. Ο λόγος που θεωρούμε όμως αυτή τη ταινία μία μοναδική ταινία που συνδυάζει δράση και σοβαρά κοινωνικά μηνύματα, που δυστυχώς δεν έχουν αλλάξει καθόλου μέχρι σήμερα, είναι ότι κρατάει το θεατή σε εγρήγορση ενώ του μεταδίδει και ένα τεράστιο κοινωνικό ζήτημα, τους βετεράνους που υποφέρουν από PTSD. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όταν στο τέλος της ταινίας ο Τ. Ράμπο ξεσπάει και πέφτει στην αγκαλιά του μοναδικού εν ζωή συμπολεμιστή του, του Συνταγματάρχη Σάμουελ Τράουτμαν και κάνουν τον ακόλουθο διάλογο.



ΤΡΑΟΥΤΜΑΝ: Σκέψου τι κάνεις! Το κτήριο είναι περικυκλωμένο. Δεν υπάρχει διέξοδος. Υπάρχουν σχεδόν 200 άντρες εκεί έξω με M-16. Έκανες ότι μπορούσες για να δημιουργήσεις αυτό το προσωπικό πόλεμο. Έκανες αρκετή ζημιά! Αυτή η αποστολή τελείωσε Ράμπο, κατάλαβες; Η αποστολή τελείωσε! Κοίτα τους εκεί έξω. Δες τους! Αν δε το τελειώσεις τώρα θα σε σκοτώσουν. Αυτό θέλεις; Τελείωσε, Τζώνυ. Τελείωσε!

ΡΑΜΠΟ: Τίποτα δε τελείωσε! Τίποτα! Δε μπορείς απλά να τραβήξεις το διακόπτη! Δεν ήταν δικός μου πόλεμος. Εσύ μου το ζήτησες, όχι εγώ! Και έκανα ότι έπρεπε να κάνω για να κερδίσουμε, αλλά κάποιοι δε μας άφησαν να κερδίσουμε. Και επιστρέφω στο κανονικό κόσμο και βλέπω όλα αυτά τα σκουλήκια στο αεροδρόμιο… Να διαδηλώνουν για εμένα, να με φτύνουν, να με φωνάζουν φονιά μωρών και άλλες μαλακίες! Ποιοι είναι αυτοί για να διαδηλώνουν για εμένα; Ποιοι είναι; Εκτός και αν ήταν στη θέση μου ή ήταν εκεί και έχουν ιδέα για τι γαμημένο πράγμα μιλάνε!

ΤΡΑΟΥΤΜΑΝ: Ήταν άσχημη περίοδος για όλους μας Ράμπο, αλλά τώρα είναι πια παρελθόν.

ΡΑΜΠΟ: Για εσένα! Για εμένα η πολιτική ζωή είναι ένα τίποτα! Στο πεδίο της μάχης είχαμε ένα κώδικα τιμής. Με πρόσεχες και σε πρόσεχα. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα!

ΤΡΑΟΥΤΜΑΝ: Είσαι ο τελευταίος μίας επίλεκτης ομάδας, μη το τελειώσεις έτσι.

ΡΑΜΠΟ: Εκεί πετούσα ελικόπτερα, χειριζόμουν άρματα μάχης, είχα εξοπλισμό αξίας εκατομμυρίων δολαρίων. Εδώ δε μπορώ να βρω δουλειά ούτε σε βενζινάδικο! Δε μπορώ… Ω, Θεέ μου… Που πήγαν όλοι; Θεέ μου… Είχα ένα φίλο, τον Νταν Φόρεστ. Ήταν κολλητός μου. Εκεί πάντα είχα φίλους… Που είναι όλοι οι φίλοι μου; Εδώ δεν υπάρχει τίποτα. Θυμάσαι τον Νταν Φόρεστ; Φορούσε αυτή τη μαύρη κορδέλα στο κεφάλι που είχε ζωγραφίσει με μαρκαδόρους, που έλεγε ότι την είχε βρει… Και πάντα μίλαγε για το Λας Βέγκας και αυτό το γαμημένο κάμπριο Chevy του 1958 που είχε… Όλη την ώρα μας έλεγε για το αυτοκίνητο του και ότι θα το οδηγάει μέχρι να λιώσουν τα λάστιχα του. Ήμασταν σε ένα μαγαζί και έρχεται ένα παιδί που κρατούσε ένα κουτί λούστρου και λέει «γυάλισμα παρακαλώ; Γυάλισμα!» και του απαντάω «όχι» και συνέχιζε να ρωτάει και ο Τζο είπε «ναι» και εγώ πήγα να πάρω μερικές μπύρες, και το κουτί ήταν παγιδευμένο, άνοιξε το κουτί και το σώμα του σκορπίζεται παντού… Είναι ξαπλωμένος κάτω και ουρλιάζει και εγώ είμαι γεμάτος με τα κομμάτια του και προσπαθώ να τα βγάλω από επάνω μου… Ο φίλος μου είναι επάνω μου! Είναι γεμάτος αίματα, προσπαθώ να τον κρατήσω αλλά τα εντόσθια του έβγαιναν έξω! Και κανένας δε βοηθούσε! Μου έλεγε «Θέλω να πάω σπίτι!», «Θέλω να πάω σπίτι!» και φώναζε το όνομα μου… Έλεγε «Θέλω να πάω στη πατρίδα, Τζώνυ! Θέλω να οδηγήσω το Chevy μου!» αλλά δε μπορούσα να βρω τα γαμημένα πόδια του! Δεν έβρισκα τα πόδια του. Δε μπορώ να το βγάλω από το μυαλό μου. Έχουν περάσει επτά χρόνια. Κάθε μέρα το ξαναζώ. Μερικές φορές ξυπνάω και δε ξέρω ποιος είμαι. Δε μιλάω σε κανένα. Μερικές φορές ολόκληρη τη μέρα. Μερικές φορές για μία εβδομάδα. Δε μπορώ να το βγάλω από το κεφάλι μου.



Πηγή: ActionAGoGo.com

Έχουν περάσει 35 χρόνια από τη κυκλοφορία αυτής της πολεμικής ταινίας και τα νούμερα των βετεράνων πολεμιστών με PTSD είναι υψηλότερα από ποτέ. Ας ελπίσουμε κάτι να αλλάξει προς το καλύτερο προσφέροντας βοήθεια και υποστήριξη σε όλους αυτούς τους ήρωες που ξαναζούν καθημερινά το πόλεμο. Όπως κάνουμε σε όλα τα άρθρα αυτής της κατηγορίας, ακολουθεί το επίσημο τρέιλερ της ταινίας.

2 thoughts on “Ταινία: Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα (1982)

  1. Aν θυμαμαι καλα:Στην σκηνη,οπου ο Ραμπο ειναι αποκλεισμενος στην σπηλια,ενας(ή ο επικεφαλης τους) εκ των Εθνοφρουρων,ονομαζεται Κλιντον(επιθετο),ενω στο κυνηγι του Κοκκινου Οκτωβρη,ο πολιτικος επιτροπος του υποβρυχιου,ονομαζεται Πουτιν!

Γράψτε τα σχόλια σας εδώ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s