Ιστορίες: Διασώστης Μάχης Ειδικών Δυνάμεων (Τ. Μάρτελ)

Πρόσφατα είδαμε ένα ολοκληρωμένο άρθρο από έναν Αμερικάνο διασώστη μάχης των Ειδικών Δυνάμεων (Special Forces Medic) που δημοσιεύτηκε σε δύο μέρη. Είναι ένα πολύ περιεκτικό άρθρο που εξιστορεί τη διαδικασία ακρωτηριασμού κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Θα το μοιραστούμε μαζί σας σε αυτή τη δημοσίευση μας καθώς θεωρούμε ότι είναι διδακτικό, ευχάριστο και χρήσιμο για κάθε άνθρωπο.

Πηγή: SkipperPress.com
Πηγή: SkipperPress.com

Ολόκληρος ο τίτλος του άρθρου είναι «Austere Medical Care – Tales from an 18 Delta: Part 1 – BY Charlie Martel» (Απλοποιημένη Ιατρική Φροντίδα – Ιστορίες ενός 18 Δέλτα: Μέρος 1 – του Τσάρλι Μάρτελ). Μπορείτε να το διαβάσετε όπως είχε δημοσιευτεί στις 26 Ιανουαρίου και 1 Φεβρουαρίου του 2017 ακολουθώντας αυτό το σύνδεσμο προς τη σελίδα ReadyMan.com και αυτό το σύνδεσμο για το δεύτερο μέρος. Επίσης, μπορείτε να το διαβάσετε παρακάτω μεταφρασμένο στα ελληνικά. Το 18 Delta στο τίτλο αναφέρεται στην ειδίκευση του κυρίου Τσάρλι Μάρτελ. Στις Ειδικές Δυνάμεις των ΗΠΑ, η ειδικότητα 18 Delta (ή 18D για συντομία) είναι οι Special Forces Medical Sergeants (Λοχίες Υγειονομικού Ειδικών Δυνάμεων) που έχουν κατά κανόνα καθήκοντα διασώστη ή νοσοκόμου μάχης. Παρακάτω ακολουθεί η μετάφραση του εν λόγω άρθρου συνοδευόμενη από το αντίστοιχο φωτογραφικό υλικό. Προσοχή! Υπάρχουν διάφορες φωτογραφίες από τη χειρουργική επέμβαση άρα αν βρίσκετε τέτοιες εικόνες αποκρουστικές, μη προχωρήσετε παρακάτω.


istories_diaswsths_maxhs_eidikwn_dynamen_c_martel_01

Η επιδερμίδα στο σημείο του σπασίματος ήταν τσαλακωμένη σαν δέρμα ρούχων. «Δε μπορώ να σε βοηθήσω. Πρέπει να πας στο Πακιστάν». «Δε μπορείς απλά να το κόψεις;», με παρακάλεσε. Ο άνθρωπος ήταν σε ανυπόφορο πόνο κάθε μέρα από όταν έσπασε το πόδι του σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα πριν από οκτώ μήνες. «Ναι. Έλα ξανά το επόμενο Σάββατο».

Παρουσίασα την υπόθεση στο χειρούργο μου στο Α-μπάντ μέσω SATCOM (δορυφορική επικοινωνία). «Συμφωνώ με το σχέδιο σου. Δε θέλω να σε πιέσω, αλλά το ρεκόρ για BKA (κάτω από το γόνατο ακρωτηριασμός) στον Εμφύλιο Πόλεμο είναι 3 λεπτά». Ευχαριστώ γιατρέ. Ζήτησα τα απαραίτητα φάρμακα και εργαλεία να έρθουν με την επόμενη πτήση ανεφοδιασμού. Το Σάββατο το πρωί, ο ηλικιωμένος άντρας και ο ανιψιός του εμφανίστηκαν πίσω από τη πύλη μου. Δυστυχώς, δεν είχαν φτάσει ακόμα τα υλικά.

«Φέρε τις λεπίδες Sawzall από τη συλλογή 18C και τοποθέτησε τες μέσα σε ένα κουτί από πατατάκια Pringles γεμάτο ιώδιο», είπα σε ένα από τα τσιράκια μου. Ετοιμαζόμασταν να κάνουμε κρύα αποστείρωση σε μερικά εργαλεία της δουλειάς. Φαίνονταν απαραίτητο καθώς ετοιμαζόμασταν να κάνουμε μία σοβαρή χειρουργική επέμβαση σε μια καλύβα από λάσπη στα σύνορα Αφγανιστάν/Πακιστάν. Εκείνη τη στιγμή, ένα ελικόπτερο Blackhawk προσγειώθηκε με τα φάρμακα αναισθησίας και ένα χειρουργικό κυκλικό πριόνι.

Πετάξαμε τον Διμοιρίτη Πεζοναύτη έξω από το δωμάτιο του στο καλάτ (μτφ: στρατόπεδο) και το μετατρέψαμε σε ένα αυτοσχέδιο δωμάτιο χειρουργείου. Διέταξα έναν από τους Αφγανούς στρατιωτικούς νοσοκόμους να του βάλει ορό. Αποτυχία. Επόμενος νοσοκόμος, αποτυχία, και ο επόμενος μετά από αυτόν το ίδιο. Πήγα να φέρω ένα καθετήρα κεντρικής φλέβας (αφού πρώτα έκανα μία ενδομυϊκή ένεση κεταμίνης στο κακομοίρη). Έστρεψα τη βελόνα μεγέθους 14 στο λαιμό του, είδα λίγο αίμα, και συνέχισα. Το αίμα εξαφανίστηκε.

Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα ότι δεν είχα τρυπήσει η σφαγίτιδα φλέβα. Μετά έμαθα ότι οι καθετήρες κεντρικής φλέβας δείχνουν μόνο για λίγο αίμα στο προθάλαμο της σύριγγας. Τώρα είχα δύο επιλογές για να βάλω ορό στον ασθενή μου: ορός μετά από χειρουργική φλεβική αποκάλυψη ή να χρησιμοποιήσω αυτό το νέο πράγμα από τη συλλογή μου που ονομάζεται FAST1. Το FAST1 είναι μία κυλινδρική λαβή γεμάτη με ευαίσθητες στη πίεση βελόνες και μία μεσαιωνικού τύπου βελόνα οπλισμένη με ένα ελατήριο που καρφώνεται στο στέρνο. Δε το είχα χρησιμοποιήσει ποτέ πριν.

istories_diaswsths_maxhs_eidikwn_dynamen_c_martel_03

Δεν είχα εκπαιδευτεί ποτέ με το FAST1. Ήταν μία νέα συσκευή. Η αποθήκη ιατρικών υλικών μου είχε δώσει δύο, που είχαν πει ότι ήταν IO (ενδοοστικές) συλλογές, και τις είχα πετάξει στο σακίδιο πρώτων βοηθειών μου, όπου είχαν μείνει τουλάχιστον 8 μήνες μέχρι εκείνη τη στιγμή. Άνοιξα τη συσκευασία και άπλωσα τα περιεχόμενα επάνω στο στήθος του σε αναισθησία ασθενή μου.

Έδωσα το κουτί σε έναν νοσοκόμο. «Εδώ. Διάβασε μου τις οδηγίες». Προετοίμασα τη περιοχή και κράτησα τη συσκευή με τις βελόνες πάνω από το στήθος όπως έλεγαν οι οδηγίες. «…τώρα πίεσε με σταθερή ομοιόμορφη δύναμη», ΘΑΝΚ!, «…Γαμώτο!» Η βελόνα IO πετάχτηκε σαν καμάκι από ψαροτούφεκο μέσα στο στέρνο του άντρα.

Σύνδεσα τον ορό με το στήθος και έβαλα μερικές σακούλες των 500ml: μία με κεταμίνη για να τον κρατήσει αναίσθητο, και η άλλη με ένα γραμμάριο περίπου από Ancef (κεφαζολίνη) γιατί θα ήταν μία βρώμικη χειρουργική επέμβαση. Μετά, η χειρουργική μου ομάδα (τη βλέπετε παραπάνω), αποτελούμενη από εμένα (έναν 18D), έναν 18C μηχανικό Ειδικών Δυνάμεων, έναν ανθυπασπιστή Ειδικών Δυνάμεων, έναν 68W διασώστη μάχης (αυτός με το πόντσο), και δύο ναύτες νοσοκόμους ετοιμαζόμασταν για τον ακρωτηριασμό του ποδιού.

Τώρα ξεκινάει το χρονόμετρο

Με ένα μαρκαδόρο, ζωγραφίζω μία οριζόντια σχήματος V γραμμή κοπής στη δική μου πλευρά από το πόδι. Προσπαθούσα να εκτελέσω τη τεχνική κοψίματος «δάγκωμα καρχαρία» όπου κόβω το κόκκαλο πιο ψηλά από τον ιστό ώστε να έχω μυς και δέρμα για να καλύψω το κομμένο άκρο. Έδωσα το μαρκαδόρο στο βοηθό χειρούργο μου, τον 18C, και έκανε το σημάδι του. «Νυστέρι», είπα στον ένα ναύτη νοσοκόμο.

Με το που ακούμπησα τη λεπίδα στο δέρμα. «Αααααα!» μούγκρισε ο ηλικιωμένος άντρας. Όλοι παγώσαμε. Δε κουνήθηκε ή τραντάχτηκε αλλά ούρλιαξε από τα βάθη της ψυχής του. Γνώριζα ότι οι εφιάλτες, συγκεκριμένα οι σεξουαλικού περιεχομένου εφιάλτες, ήταν παρενέργεια της κεταμίνης. Δε γνώριζα αν πονούσε ή ονειρεύονταν.

Κοίταξα τον ανθυπασπιστή μου, που τον είχα εκπαιδεύσει να είναι ο αναισθησιολόγος μου σε αυτή την επέμβαση. «Δώσε μου αυτή τη σύριγγα λιδοκαΐνης». Τελείωσα το κόψιμο και έδωσα το νυστέρι στον 18C. Ξεκίνησε το κόψιμο από τη πλευρά του. «ΟΧΙ! ΣΤΑΜΑΤΑ!». Ήταν ήδη πολύ αργά.

istories_diaswsths_maxhs_eidikwn_dynamen_c_martel_04

Έκοψε το δέρμα του ανθρώπου σε μία τέλεια ευθεία γραμμή, από επάνω προς τα κάτω. Αυτό ήταν τεράστιο πρόβλημα. Έπρεπε να είχα ένα κόψιμο σχήματος «δάγκωμα καρχαρία» από την άλλη πλευρά. Τώρα είχα ένα κάθετο κόψιμο περίπου στη κορυφή από το κανονικό κόψιμο, γύρω στις 4 ίντσες κοντά (ψηλότερα) από το τέλος της δικής μου τομής.

Η κορυφή του κοψίματος μου ήταν εκεί όπου θα έπρεπε να ακρωτηριαστεί το κόκκαλο. Ο υπόλοιπος ιστός υποτίθεται ότι θα κάλυπτε τον ακρωτηριασμό. Λόγω της κάθετης τομής, δε θα είχα αρκετό ιστό για να το καλύψω. Ήμουν χαμένος στο τι να κάνω, αλλά ήμασταν εν μέσω της επέμβασης. Δε πρόκειται να παρατούσα τη διαδικασία ή τον ασθενή μου.

Αποφάσισα να συνεχίσω με τον ακρωτηριασμό. Κάτι θα σκεφτόμουν όταν θα φτάναμε σε αυτό το στάδιο. Πήρα το νυστέρι και συνέχισα να κόβω τους μυς, καυτηριάζοντας και βάζοντας σφιγκτήρες σε φλέβες που συναντούσα, μέχρι που έφτασα στα οστά και τη περόνη κνήμης. Πήρα το πριόνι Gigli και προετοίμασα το κόψιμο στο κόκκαλο.

Τότε πρόσεξα ότι οι χειρολαβές δεν είχαν έρθει μαζί με το πριόνι, ούτε τις είχα ζητήσει. Προσπάθησα να δέσω τις άκρες σε περόνες χειροβομβίδων. Δε δούλεψε. Κάποιοι θα αναρωτιέστε γιατί, αλλά οι περισσότεροι από εσάς μάλλον να αναρωτιέστε τι έγιναν οι χειροβομβίδες: δεν έχει σημασία για αυτή την ιστορία. Τύλιξα τις άκρες από το πριόνι στα χέρια μου σαν μαϊμού, επάνω από τα γάντια και άρχισα να κόβω. Καπνός και ένα λεπτό νέφος κοκκάλων σηκώθηκε από το κόψιμο.

Τραγούδια των Social Distortion έπαιζαν αγριεμένα στο υπόβαθρο, «…παιδιά διδάσκονται το μίσος…» «Νερό». Ένας ναύτης νοσοκόμος έριξε αλατούχο διάλυμα από τον ορό στη περιοχή κοπής. Συνέχισα να κόβω. Κόπηκε. «Εντάξει, τελειώσαμε». Υπήρχε ένα αίσθημα ανακούφισης. Είχαμε κόψει το πόδι του γέροντα. Ήταν επάνω στο φορείο εκεί μπροστά μου, σαν ένα ψεύτικο πόδι από ταινία. Είχα αποτελεσματικά σταματήσει την αιμορραγία στο πόδι και είχα αιμοστατικές λαβίδες στα αγγεία.

Ο άντρας ήταν ζωντανός, σε σταθερή κατάσταση, και δε πονούσε

Το διάλειμμα τελείωσε όσο γρήγορα άρχισε. Έπρεπε ακόμα να φροντίσω το σημείο ακρωτηριασμού. Κοίταξα στην άκρη από το πόδι του άντρα, το κόκκαλο ήταν εκτεθειμένο, αιμοστατικές λαβίδες κρέμονταν από αρτηρίες και φλέβες σαν στολίδια. Όλα τα μάτια ήταν επάνω μου. Τι θα κάνω;

istories_diaswsths_maxhs_eidikwn_dynamen_c_martel_07

Έπιασα ότι είχε μείνει από το πόδι με τα δύο μου χέρια και πίεσα το δέρμα και τους μυς προς την άκρη του ακρωτηριασμένου άκρου για να δω τι είχα για να δουλέψω. Δεν ήταν ούτε κατά προσέγγιση αρκετό για να καλύψει τον ακρωτηριασμό. Στεκόμουν εκεί κρατώντας το πόδι στα χέρια μου, περιμένοντας για κάποια απάντηση στο μυαλό μου. Ο 18C μου έσπασε τη σιωπή, «Τι λες γι’αυτό;» «Τι;» «Αυτό», δείχνοντας μου το πρόσφατα αποκομμένο πόδι που ήταν άψυχο στην άκρη του φορείου. «Λοιπόν… Ας το δοκιμάσουμε».

Έδωσα το πόδι στο ένα ναύτη νοσοκόμο και καθοδήγησα έναν άλλο να κρατάει το κομμένο πόδι. «Νυστέρι». Έκοψα το καλό δέρμα από γάμπα και προσεκτικά το αφαίρεσα από το πόδι. Κρατούσα το δέρμα τεντωμένο σφιχτά ανάμεσα στα ποτισμένα στο αίμα, γάντια μου και το γύρισα για να δω αν είναι καλό μέγεθος για το ακρωτηριασμό… Πολύ σφιχτό.

Το δέρμα γλίστρησε από τα χέρια μου και έφυγε στον αέρα. Για το μακρύτερο δευτερόλεπτο της ζωής μου, τέντωσα τα χέρια μου, έκλεισα τις γροθιές μου, και έψαξα για το δέρμα, αλλά δεν ήταν εκεί. Μας κόπηκε σε όλους η ανάσα σε αυτό το μικρό βρώμικο δωμάτιο όταν όλοι μαζί στραβοκατάπιαν καθώς το δέρμα προσγειώνονταν στα πόδια μου.

«ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΕΝΤΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΩΝ!»

Φώναξα δυνατά καθώς έπιασα το δέρμα από το πάτωμα. «Δώσε μου αυτό το δοχείο. Γέμισε το με Betadine». Έπλυνα το δέρμα μέσα στο αντισηπτικό υγρό. «Αυτό φαίνεται σαν κοτόπουλο τεριάκι». Δε ξέρω κατά πόσο το χιούμορ μου βοηθούσε οποιονδήποτε, αλλά δεν είχα κάτι άλλο εκείνη τη στιγμή.

Ξεπλύναμε το δέρμα με αλατούχο διάλυμα και, με λιγότερο τέντωμα αυτή τη φορά, το μετράω και το βάζω πάνω από το ακρωτηριασμένο άκρο. «Κράτησε αυτό εδώ. Συρράπτω». Ασφάλισα το ακρωτηριασμένο άκρο με το δέρμα με λίγα απλά ράμματα, έβαλα ένα σωλήνα παροχέτευσης Penrose, και τελείωσα με ράμματα τύπου μπάλας του μπέιζμπολ. Γαμάτο, φαίνονταν να δουλεύει. Έκοψα το δέρμα που περίσσευε από το άκρο και άφησα όλους στο δωμάτιο να βάλουν μερικά συρραπτικά, κάτι σαν υπογραφή μίας τοιχογραφίας στην οποία όλοι δουλέψαμε.

istories_diaswsths_maxhs_eidikwn_dynamen_c_martel_06

Ήταν ένα είδος άσχημης τέχνης, αλλά έγινε. «Εί, πρέπει να δώσουμε αυτό το πόδι στο σκύλο!» Οι Πεζοναύτες από το 2ο Τάγμα του 8ου Συντάγματος παρακολουθούσαν όλο τη δοκιμασία μου πίσω από τον ώμο μου από το παράθυρου που υπήρχε πίσω μου.

Ήμουν πολύ συγκεντρωμένος για να παρατηρήσω το σχόλιο τους μέχρι τώρα. Σταμάτησα τα συγχαρητήρια. «Εντάξει, ας καθαρίσουμε. Θέλω ο ασθενής να μεταφερθεί στο προαύλιο, και οτιδήποτε έχει αίμα να καθαριστεί». Τράβηξα τον 18C μου στην άκρη και του ψιθύρισα, «μην αφήσεις του ηλίθιους να πάρουν το πόδι».


Γράψτε τα σχόλια σας εδώ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s