Βιβλίο: The Dark Art

Η DEA (Drug Enforcement Administration, Διοίκηση Δίωξης Ναρκωτικών) των ΗΠΑ είναι η ομοσπονδιακή υπηρεσία με τις περισσότερες απώλειες στο καθήκον. Είναι μία υπηρεσία που διενεργεί σχεδόν αποκλειστικά μυστικές επιχειρήσεις σε όλο το κόσμο. Από καταπολέμηση ναρκο-τρομοκρατίας (δηλαδή δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος που χρηματοδοτούν τρομοκρατικές οργανώσεις μέσω παράνομων εσόδων από ναρκωτικά), μέχρι μεγάλους εμπόρους ναρκωτικών και διεφθαρμένους πολιτικούς. Το βιβλίο αυτό είναι ίσως το καλύτερο που έχουμε διαβάσει μέχρι σήμερα και είναι γραμμένο από έναν θρύλο της υπηρεσίας, τον κύριο Έντουαρντ Φόλις.

Πηγή: Amazon.com
Πηγή: Amazon.com

Μέχρι και πριν λίγα χρόνια ο κύριος Έντουαρντ Φόλις εργάζονταν ως ειδικός πράκτορας με εξειδίκευση στις μυστικές επιχειρήσεις υπό κάλυψη για τη DEA. Από ηλικία 18 ετών εργάζονταν στη στρατονομία στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ αλλά το 1988 αποφάσισε να μεταβεί στο χώρο των ομοσπονδιακών υπηρεσιών. Μετά τις εξετάσεις και τις συνεντεύξεις για εργασία σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες δέχθηκε προτάσεις για εργασία στο NCIS, FBI, DEA ή CIA. Ωστόσο, για εκείνον δεν ήθελε και μεγάλη σκέψη, ήθελε κάτι μαχητικό που θα μπορεί να κάνει διαφορά στο κόσμο. Έτσι επέλεξε τη πιο επικίνδυνη ομοσπονδιακή υπηρεσία των ΗΠΑ, τη DEA. Η πρώτη του τοποθέτηση ήταν στη Group Four (ομάδα τέσσερα) στο Λος Άντζελες όπου ήταν μία ομάδα πρακτόρων υπό κάλυψη με ειδίκευση στην ηρωίνη. Τη πρώτη κι όλας μέρα που έφτασε αντιλήφθηκε την επικινδυνότητα. Μόλις δύο εβδομάδες πριν δύο έμπειροι συνάδελφοι του που είχαν αποστολή να αγοράσουν μισό κιλό ηρωίνη από μία τοπική συμμορία ανακαλύφθηκαν και εκτελέστηκαν στο κέντρο της Καλιφόρνια. Ένας τρίτος τραυματίστηκε σοβαρά. Επίσης, ο προϊστάμενος του, ένα χρόνο πριν είχε δεχθεί σφαίρα στο κεφάλι που ευτυχώς του κόστισε μόνο το ένα του μάτι. Τον είχε πυροβολήσει ένας έμπορος ναρκωτικών από συμμορία μοτοσικλετιστών στο Μεξικό κατά την αγορά μεγάλης ποσότητας ηρωίνης. Βλέπετε τον κύριο Έντουαρντ Φόλις παρακάτω. Δίπλα του είναι ο Χάτζι Γιούμα Καν, ένας δισεκατομμυριούχος Αφγανός έμπορος ναρκωτικών που χρηματοδοτούσε τους Ταλιμπάν που το 2008 συνελήφθη στην Ινδονησία έπειτα από μία μεγάλη επιχείρηση που οργάνωσε ο κύριος Ε. Φόλις.

Πηγή: Vice.com
Πηγή: Vice.com

Ολόκληρος ο τίτλος του βιβλίου είναι «The Dart Art: Undercover in the global war against narco-terrorism» (Η Σκοτεινή Τέχνη: Υπό κάλυψη στο παγκόσμιο πόλεμο κατά της ναρκο-τρομοκρατίας) αλλά είναι πολύ περισσότερα από αυτό. Το βιβλίο συνεχίζει με αμέτρητες ιστορίες, από ένοπλες συμπλοκές με μέλη συμμοριών όπως οι Crips και οι Mongols MC μέχρι και συναντήσεις με μεγάλους εμπόρους ναρκωτικών. Ο κύριος Ε. Φόλις ήταν ο πρώτος που παρακολουθούσε τον γνωστό πλέον «Ελ Τσάπο» όταν ήταν ακόμα μικροέμπορος και όλα αυτά περιγράφονται στο βιβλίο. Μας περιγράφει τη ζωή του ως πράκτορας υπό κάλυψη σε χώρες όπου έζησε για υπηρεσιακούς λόγους. Από το Αφγανιστάν, μέχρι τη Ταϊλάνδη, το Μεξικό, τη Χαβάη, τη Κύπρο, τη Βόρεια και τη Νότια Κορέα, και πολλά ακόμα μέρη. Το βιβλίο έχει πραγματικές ιστορίες με αληθινά ονόματα και τεκμήρια από απαγωγές συναδέλφων του από διεφθαρμένους πράκτορες υπηρεσιών πληροφοριών που τους είχαν περάσει για πραγματικούς έμπορους ναρκωτικών και τους βασάνιζαν για να μάθουν πληροφορίες, μέχρι κυβερνήσεις που λειτουργούσαν κρυφά εργοστάσια παραγωγής ναρκωτικών ουσιών. Στην επόμενη φωτογραφία είναι αριστερά ο κύριος Έντουαρντ Φόλις και δεξιά ένας συνάδελφος του από τη δίωξη ναρκωτικών της Ταϊλάνδης.

Πηγή: News.com.au
Πηγή: News.com.au

Ο κύριος Ε. Φόλις έμεινε στην ιστορία της DEA ως ένας θρύλος γιατί από απλός πράκτορας μέχρι και εκπρόσωπος της DEA στο Πρόεδρο των ΗΠΑ διατήρησε την αρχή του. Δηλαδή ότι ο μόνος τρόπος να πολεμήσεις το οργανωμένο έγκλημα είναι έξω στο δρόμο και όχι στα γραφεία. Επίσης, κάτι που τον έκανε να ξεχωρίσει ήταν ότι πάντα αναλάμβανε επιχειρήσεις που κανένας δε ήθελε να αναλάβει, τις περισσότερες φορές διότι έπρεπε να γίνουν χωρίς καμία κάλυψη από τις τοπικές αρχές που σήμαινε ότι εκτός από τους κακοποιούς έπρεπε να προσέχει και για τις τοπικές αρχές που θα τον αντιμετώπιζαν ως έναν έμπορο ναρκωτικών εάν τον αντιλαμβάνονταν.

Πηγή: MarkTapson.blogspot.com
Πηγή: MarkTapson.blogspot.com

Είναι ένα εξαιρειτικό βιβλίο, από τα ελάχιστα στη κατηγορία του, που περιέχει μαθήματα ζωής. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμα μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα και έτσι το μόνο διαθέσιμο είναι αυτό στα αγγλικά. Πέρα από τη καθαρή θεματολογία του, δηλαδή το πόλεμο κατά της ναρκο-τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, το βιβλίο προσφέρει μία πληθώρα από τακτικές και κόλπα που του έσωσαν τη ζωή καθώς και μία ματιά μέσα στο κόσμο δισεκατομμυριών δολαρίων του υπόκοσμου. Μάλιστα, χαρακτηριστικά αναφέρει ότι στη DEA έχουν μία ανεπίσημη φράση που λένε συχνά, «όπου υπάρχουν ναρκωτικά, υπάρχει και οργανωμένο έγκλημα». Όπως κάνουμε σε όλα τα άρθρα αυτής της κατηγορίας μας, ακολουθεί ο πίνακας περιεχομένων του βιβλίου μεταφρασμένος στα ελληνικά για να είναι καλύτερα κατανοητό από όλους τους αναγνώστες μας.

  • Μέρος Πρώτο
    • Εισαγωγή: Απαγωγή στη Καμπούλ
    • Κεφάλαιο 1: Ομάδα Τέσσερα
    • Κεφάλαιο 2: Ο Αγαπημένος μου Φοίνικας
    • Κεφάλαιο 3: Μπες στη Κόμπρα
  • Μέρος Δεύτερο
    • Κεφάλαιο 4: Αυτή η Πλευρά του Παραδείσου
    • Κεφάλαιο 5: Το Χρυσό Τρίγωνο
    • Κεφάλαιο 6: Ο Άρχοντας των Ουρανών
  • Μέρος Τρίτο
    • Κεφάλαιο 7: Το Μεγάλο Παιχνίδι
    • Κεφάλαιο 8: Σιράζ
    • Κεφάλαιο 9: Το Πάθος
    • Κεφάλαιο 10: Η Τελευταία Κλήση
  • Επίλογος
  • Ευχαριστίες

Πηγή: NewStatesman.com
Πηγή: NewStatesman.com

Εάν ασχολείστε με το χώρο της ασφάλειας ή αν θέλετε να μελετήσετε σπάνιες πραγματικές ιστορίες από επιχειρήσεις υπό κάλυψη σε όλο το κόσμο κατά της ναρκο-τρομοκρατίας, τότε αυτό το βιβλίο είναι κάτι σύγχρονο και εντυπωσιακά λεπτομερές. Κάθε ιστορία συνοδεύεται από πραγματικά ονόματα και στοιχεία που αποδεικνύουν την αξιοπιστία της. Επίσης, οι ιστορίες είναι από ένα διάστημα από το 1988 μέχρι και τα το 2015 κάνοντας το ένα πολύ ενημερωμένο βιβλίο με πρόσφατα στοιχεία. Είναι πολύ καλογραμμένο και με έντονη ροή κρατώντας τη προσοχή του αναγνώστη από τη πρώτη μέχρι τη τελευταία σελίδα. Ελπίζουμε και άλλοι τέτοιοι αφανείς ήρωες, από την Ελλάδα και τις άλλες χώρες, να μοιραστούν τις γνώσεις και εμπειρίες τους με τον υπόλοιπο κόσμο στο μέλλον μέσα από τέτοια βιβλία. Άλλωστε, αυτό είναι τόσο μία διαφήμιση για την υπηρεσία και το έργο της όσο και μία αναγνώριση για όλους αυτούς τους επαγγελματίες που ηρωικά προσφέρουν τις ζωές τους για την ασφάλεια και ελευθερία των συνανθρώπων τους. Ωστόσο, το βιβλίο κλείνει με ένα ύφος νοσταλγίας και με αυτό θα κλείσουμε και εμείς αυτό το άρθρο μας. Καθώς δε θα μπορούσαμε να το μεταφέρουμε καλύτερα από τον ίδιο τον συγγραφέα, παραθέτουμε το εν λόγω απόσπασμα μεταφρασμένο στα ελληνικά στη συνέχεια.


«Η εργασία υπό κάλυψη είναι μία τέχνη. Αλλά μη σας ξεγελάει: Είναι μία σκοτεινή τέχνη που πεθαίνει. Η εργασία με πράκτορες, με σώμα και οστά υπό κάλυψη, έχει έναν Όργουελικο όρο στις μέρες μας: HUMINT (για human intelligence – πληροφορίες από ανθρώπους). Απαιτεί χρόνο, υπομονή, και λεπτές ικανότητες διαχείρισης. Βασιζόμαστε όλο και περισσότερο στη τεχνολογία αιχμής.

Για σχεδόν τρεις δεκαετίες, η εργασία υπό κάλυψη ήταν η ζωή μου. Πείτε με παλιάς σχολής. Η αυτο-περιθωριοποίηση, ικανότητα υπεκφυγής, και καχυποψία είναι κλειδιά για να ξεπερνάς και να προβλέπεις αυτούς που θέλουν να κάνουν το ίδιο με εσένα. Να γνωρίζεις πως να βάζεις προσωπεία. Να ξέρεις πως να γίνεσαι ένα ολόγραμμα. Να γνωρίζεις πως να μπαίνεις μέσα στους κύκλους των ανθρώπων χωρίς καν να το καταλαβαίνουν ότι το κάνεις.

Η εργασία υπό κάλυψη σε αναγκάζει να έχεις φυσική επαφή με ανθρώπους. Όταν έχεις φυσική επαφή, γίνεσαι εχέγγυο. Είσαι το άτομο στο οποίο εμπιστεύονται τη ζωή τους. Και αυτό κάνει η DEA. Ελάχιστοι από εμάς έχουν απομείνει. Η συνταγή έχει σχεδόν χαθεί. Ο Τζίμι Σόιλς είναι αναμφίβολα ο ειδικός της τέχνης. Ήμουν αρκετά τυχερός που έμαθα από τους καλύτερους.

Με όλα αυτά, δυστυχώς, σύντομα θα είναι ένα πράγμα του παρελθόντος. Μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια, πιστεύω, η εργασία υπό κάλυψη θα γίνει μία απόλυτα χαμένη τέχνη. Γιατί; Κυρίως λόγω της εντυπωσιακής νέας τεχνολογίας που επιτρέπει απομακρυσμένη παρουσία χωρίς να υπάρχει ψυχή εκεί. Άκουσε με, ήμουν εκεί καθώς στέλναμε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μας, ή αλλιώς UAV. Είχα νέους πράκτορες της DEA να δουλεύουν για εμένα, έναν έφεδρο του Στρατού των ΗΠΑ, που ήταν πιλότος UAV. Τα UAV μας πετάνε απομακρυσμένα από διάφορες βάσεις, τα περισσότερα από την Βάση Έντουαρντς της Πολεμικής Αεροπορίας.

Τα UAV μας σκοπεύουν να αντικαταστήσουν το ανθρώπινο στοιχείο. Έχουμε οχήματα παρακολούθησης τόσο μικρά, όπως το μικροσκοπικό RQ-11 Raven, που ζυγίζουν λιγότερο από 2.5 κιλά και χωράνε στο σακίδιο ενός στρατιώτη. Εάν βλέπατε τους πιλότους των UAV όπως έκανα εγώ, είναι ανατριχιαστικό. Φοράνε στολές πιλότων και κάθονται σε εικονικά πιλοτήρια. Αλλά είναι όλα ένα εκλεπτυσμένο βιντεοπαιχνίδι, λες να παίζεις Halo ή Call of Duty στο Xbox 360 σου.

Τα σήματα των πιλότων από την Βάση Έντουαρντς της Πολεμικής Αεροπορίας στέλνονται μέσω δορυφόρων, και το UAV απογειώνεται. Το αεροσκάφος πετάει στα δέκα χιλιάδες πόδια και, με τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα παρατήρησης του, βλέπει ημέρα, με ομίχλη, νύχτα, το ξημέρωμα, και ρυθμίζει τα σκοπευτικά του σε στόχους απελευθερώνοντας πυραύλους, συνήθως με καταστροφικά αποτελέσματα. Περισσότερα στελέχη διοίκησης και ελέγχου της Αλ-Κάιντα έχουν σκοτωθεί από αεροσκάφη Predator παρά με οποιοδήποτε άλλο όπλο του οπλοστασίου μας.

Ήμουν εκεί προσωπικά, στο έδαφος, για να κάνω αυτές τις ενέργειες. Ναι, ειδοποίησα τον Χάτζι Γιούμα Καν για να τον σώσω από ένα θανατηφόρο χτύπημα από UAV, αλλά άλλοι δεν ήταν τόσο τυχεροί.

Ήμουν στο Αφγανιστάν, υπό κάλυψη, εργαζόμενος ως δόλωμα για το Υπουργείο Άμυνας. Όταν η στιγμή ήταν η κατάλληλη, μου ζητούνταν να καλέσω συγκεκριμένα μέλη των Ταλιμπάν και της Αλ-Κάιντα στα κινητά τους. Να κάνω τη τελευταία κλήση.

Μιλάγαμε για λίγα λεπτά, και μετά σιωπή.

Το άτομο στην άλλη άκρη της γραμμής, για εμένα τουλάχιστον, ήταν ένα φάντασμα.

Έτσι γίνονται οι δουλειές σήμερα, είναι σίγουρα αποτελεσματικό, αλλά σε καμία γαμημένη περίπτωση δεν είναι εργασία υπό κάλυψη. Με το φως της ραγδαίας αλλαγής του πεδίου των σωμάτων ασφαλείας, και το γεγονός ότι έχουμε μία ολόκληρη γενιά που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη προηγμένη τεχνολογία για «να μπουν στο δωμάτιο με τον στόχο», θεωρώ τον εαυτό μου προνομιούχο που υπήρξα ένας από τους τελευταίους κρίκους στην αλυσίδα αυτής της σκοτεινής τέχνης.
»



Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Πηγή: Προσωπικό αρχείο

Γράψτε τα σχόλια σας εδώ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s